De afsluiter van het ZoeNK-seizoen -het BK in Verviers- ligt ondertussen ook alweer een tijdje achter ons en de winnaars zijn bekend. Het werd dus tijd dat uw nederige dienaar er even op uittrok voor een gesprekje met de winnaar. Temeer omdat deze voor velen nog een onbekende bleek te zijn!
Voor zij die het nog niet weten, de winnaar heet Peter Croymans, aka Croy.
4B: Proficiat met je overwinning Peter!
Croy: dank u.
4B: Sinds wanneer bike je al?
Croy: Ik heb altijd al graag gefietst, doch het in groep kilometers malen op asfalt heeft me nooit echt aangetrokken. Toen ik begon met MTB, nu zo’n 12 jaar geleden, vond ik de combinatie fietsen/in de natuur zijn een aantrekkelijke formule. Dat is trouwens nog steeds de hoofdreden om op de mtb te springen. In het begin reed ik samen met een bikemaat een wekelijkse toertocht op zondag & eventueel zaterdag (voornamelijk in de Limburgse bossen).
4B: Maar geen competitie dus?
Croy: Neen, maar na ongeveer een jaar kreeg ik daar toch zin in en heb ik een aantal cross-country wedstrijden meegereden. Het nerveuze geduw & gewriemel aan de start & het explosieve karakter van dit soort westrijdjes deed me echter van verdere deelname afzien. Toen ook mijn bikemaat in een shiftstelsel ging werken waarbij ook weekendwerk moest worden gedaan, werd het biken zelfs op een laag pitje gezet.
4B: Maar blijkbaar kreeg je toch de smaak terug te pakken...
Croy: Ja, een 4-tal jaren geleden heb ik een mtb-vakantie ondernomen naar het Garda-meer en plots was mijn enthousiasme voor het biken weer gewekt. Via mijn werk ontmoette ik een gelijkgestemde ziel en al snel werden er plannen gesmeed om de Dolomiti Superbike te gaan rijden. Bij het zoeken naar info i.v.m de Superbike ben ik zo op het forum van mountainbike.be terechtgekomen waar ik tot de ontdekking kwam dat er ook in België dergelijke marathons werden verreden. Bij wijze van voorbereiding heb ik dat jaar de Hagelandse Chrono & La Filip Meirhaeghe meegereden. Van in het begin voelde ik dat dit helemaal mijn ding was: geen geduw & getrek aan de start, geen rondjes draaien rond het plaatselijke voetbalveld maar een afwisselende omloop door bossen en veldwegen waar je je eigen tempo kan zoeken.
4B: En als marathons je liggen, zit je bij 4Bikers & M@Z natuurlijk gebeiteld.
Croy: Inderdaad, maar het was toch Quadrifoglio die me wees op het bestaan van de 4Bikers-website. Zodoende ben ik er eigenlijk ingerold. De formule van elke week een prachtige Ardennentocht te rijden in combinatie met een regelmatigheidscriterium vond ik een fantastisch idee. Buiten de Filip Meirhaeghe in 2004 had ik nog nooit in de Ardennen gereden, dus dat was wel een uitdaging. De evolutie van je prestaties & conditie kan je als het ware online volgen en het competitie-element zorgt ervoor dat je steeds het beste van jezelf geeft.
4B: 2005 was je eerste ZoeNK-jaar. Je haalde toen een 9e plek, met 9 deelnames. Nu win je het klassement met 11 deelnames. Werd de ZoeNK een doel?
Croy: In 2005 stond mijn seizoen in het teken van de Superbike, wegens het halverwege afgelasten van de wedstrijd in 2004 -zij die er bij waren zullen het zich nog levendig herinneren- moest hier revanche genomen worden. M@Z leek me de ideale voorbereiding hiervoor. De resultaten vielen echter zo goed mee dat ik in 2006 weleens een gooi naar de “gouden koe” wilde proberen en werd deze competitie inderdaad een doel op zich.
4B: En dus ben je veel meer gaan trainen?
Croy: Wat training betreft heb ik het in 2006 niet veel anders gedaan dan in 2005. Mijn trainingsschema is losjes gebaseerd op het schema dat jaarlijks bij het begin van het seizoen bij Fiets zit. Wel heb ik dit jaar meer kilometers gedaan in het voorjaar. De intervaltrainingen werden wat achterwege gelaten en vervangen door techniek- & klimtraining.
Want door de deelname in 2005 wist ik dat ik vooral techniek tekortkwam. In Malmedy ben ik dat jaar serieus verschoten. (lacht)
4B: Uit je aantal deelnames kan ik ook afleiden dat je liever veel biked dan echt te pieken naar een wedstrijd of heb ik dat mis?
Croy: Als maratonrijder heb je zowiezo een goede basisconditie door de vele kilometers in het voorjaar. Het is een beetje jammer om die dan slechts af en toe aan te wenden. Waneer je goed uitgerust aan de start komt dan kan er eigenlijk weining misgaan. Dat is toch mijn ervaring. En als je al eens een wedstrijd al wat minder preseer dan doe je het de volgende keer toch gewoon weer beter.
4B: Vind je dat je hard moet trainen om op dit niveau te kunnen rijden of rij je gewoon erg vaak en bepaalt dit je conditie?
Croy: Zoals reeds eerder gezegd baseer ik mijn training op het Fiets-trainingschema dat ik naar mijn gevoel en goesting aanpas. In de wintermaanden -november, december, januari- probeer ik mijn conditie op peil te houden door veel te lopen: 2 à 3 maal per week +- 10 km. Vanaf eind januari bouw ik het lopen langzaaam af en komt spinning & tackx in de plaats. Ook train ik dan mijn bovenlichaam, armen & polsen in de fitness. Ik heb namelijk snel last van tendinitis aaan de onderarm. Stilaan starten dan ook de LSD trainingen: + 4 uur training in het weekend. Om de vorm volledig aan te scherpen doe ik dan nog wat klimtraining & intervaltraining alhoewel ik niet weet of dit voor een marathonrijder enig voordeel geeft.
Ik probeer er wel steeds voor te zorgen dat het plezierig blijft. Het enige wat ik niet graag doe is trainen op de tackx al de rest is fun.
4B: Ben je lid van een club of team? train je alleen of in groep?
Croy: Ik zit niet in een team of club omdat ik vrees dat je dan al snel met verplichtingen zit. Meestal train ik alleen, het aanpikken aan een groepje wielertoeristen niet meegerekend (lacht).
4B: Waaruit haal je de motivatie om dit te doen? Ben je gewoon zot van biken of toch eerder een zwaar competitiebeest?
Croy: Ik vind het fijn om te testen hoe ver je je lichaam kan drijven & om elke week beter te doen. Wat voor mij ook zeker meespeelt is de vooruitgang die ik maak op technisch vlak: afdalingen waar ik verleden jaar nog moest afstappen neem ik nu toch al met iets meer zelfvertrouwen. Natuurlijk speelt het competitie-element ook mee, niemand wil achter zijn directe concurenten eindigen.
4B: Hoe ervaar je de natuur, de omgeving of die mooie technische passage tijdens een chrono?
Croy: Meestal ben ik tijdens een marathon zo geconcentreerd dat ik buiten de 2 à 3 meter voor mijn stuur niet veel gezien heb. Zeker tijdens afdalingen moet ik zeer geconcentreerd blijven want ik heb al enkele malen de Ardeense bodem van te dichtbij meegemaakt. Niettegenstaande deze tunnelvisie kan ik me toch enkele zeer mooie beelden herinneren: de mistpassage tijdens één van de eerste klimmetjes tijdens de GRG160, en euh, nog enkele die me nu niet te binnen schieten (glimlacht).
4B: Hoe deel jij je marathons in? Start je "op 't gemak" of ga je direct vol gas?
Croy: Ik ga van in het begin vol gas, zo snel als ik kan. Ik ben helemaal niet snel, maar ik kan een bepaalde snelheid wel vrij lang aanhouden. Bij een massastart zit ik na 10 km nooit bij de eersten. Maar waneer ik eenmaal mijn plekje heb gevonden zal ik dit nog zelden afstaan. Op het einde van een rit heb ik meestal ook de kracht niet meer om nog te versnellen of te sprinten.
4B: Wat doet een ritoverwinning en deze eindoverwinning je?
Croy: Grote voldoening natuurlijk, een beloning voor de vele uren training. Doch daags nadien is die overwinningsroes reeds verdwenen, soms al tijden het kuisen van de fiets (lacht). De eindoverwinning in het zoenkklassement was vooral een ontlading omdat het zolang spannend bleef, dank u Jan, Tim, Roel, Tim & Johan. Zeker toen ik tijdens de Bataille met pech uitviel, gruwelijk verkeerd reed in Houffa & Anderlues wegviel als chrono heeft het er nog even slecht uitgezien.
4B: Wat te denken van het BK in Verviers? De geschiedenis herhaalt zich: jij wint de Funklasse maar je misloopt de trui omdat je geen licentie hebt, net zoals Ken vorig jaar in Hotton.
Croy: Tja, regels zijn regels hé, ik was gewaarschuwd. Ik heb het er zelfs nog even met Ken over gehad net voor de start. Alhoewel ik Ken zijn trui zeker gun, deed het toch wel even pijn tijdens de podiumceremonie.
Maar net als een overwinning is ook dit een gevoel dat snel is verdwenen.
4B: Is er een reden dat je zonder licentie rijdt? Nooit gedacht dat je potten kon breken tijdens een BK?
Croy: Ik doe dit voor de fun, al heb ik me begin dit seizoen wel geinformeerd i.v.m lidmaatschap van de B.W.B
Waarom ik uiteindelijk dan toch niet die lidkaart heb aangevraagd? Tja, ik weet het niet meer. Maar ik had inderdaad nooit gedacht iets te kunnen betekenen in dit BK. Hoewel dat veranderde op het moment dat ik Ken inhaalde (lacht).
4B: Denk je dat dit je top is of kan je nog meer bereiken?
Croy: Gezien mijn leeftijd (38) denk ik dat dit ongeveer mijn top moet zijn. Mischien zit er nog wel meer in, maar dan gaat mijn sociaal & culinair leven er wat teveel onder lijden.
4B: Ga je er volgend jaar weer hard tegenaan in een poging je titel te verdedigen of wil je eerder nieuwe horizonten verkennen onder de vorm van buitenlandse marathons/meerdaagsen?
Croy: Ik ga zeker nog aan de M@Z deelnemen, maar ik ga me dwingen om wat meer van het uitzicht & bevoorradingen te genieten. Mischien dat ik bij enkele marathons die me goed liggen nog eens een extra inspanning ga doen. Een meerdaagse staat zeker op mijn lijstje, maar dan liefst eenje zonder competitie-element, anders gaat dit weer ten koste van het genieten. Eendaagse buitenlandse marathons zeggen me niet zoveel, tenzij er een vakantie aan kan worden gekoppeld. Trouwens als ik de Belgische marathons vergelijk met de de enige buitenlandse ervaring die ik tot nog toe heb opgedaan -de Dolomiti Superbike- dan vind ik dat we hier in Belgie zeker niet moeten onderdoen.
4B: Het competitievirus lijkt wel wat uitgeraasd blijkbaar?
Croy: Inderdaad, ik denk dat ik het voorlopig gehad heb op competitievlak, volgend jaar zal het er een stuk gezapiger aan toegaan. Ik heb dit jaar toch wel enkele leuke feestjes aan mij voorbij laten gaan. Ik ga proberen dit in de loop van volgend jaar terug goed te maken.
4B: Heb je een vaste gewoonte in het toeleven naar een wedstrijd?
Croy: Ik probeer de dagen voor een marathon op tijd in mijn bed te zitten & zoveel mogelijk te drinken & te eten. Ook vind ik het belangrijk om ruim op tijd op de plaats van vertrek aan te komen zodat ik op mijn gemak nog eens alles kan controleren, de banden op de juiste spanning zetten enzovoort.
4B: Welke parcours verkies je?
Croy: Lang -100 km en meer- met een flink pak hoogtemeters. Droge ondergrond, zoveel mogelijk offroad in een bosrijke omgeving, liefst met lange klimmen. Het mag technisch zijn maar het moet wel fietsbaar blijven. Het parcours van het BK dit jaar vond ik bijzonder geslaagd. Ook Malmedy vond ik fantastisch om te rijden.
4B: Je bent bij 4Bikers terechtgekomen via Quadrifoglio vertelde je net. Spendeer je veel tijd op't forum?
Croy: Ik neem tijdens het seizoen toch dagelijks een kijkje, en dan vooral op het M@Z-subforum & het onderdelen-topic. Ik ken relatief weining forumbezoekers van gezicht, al begint het de laatste tijd te beteren. Zo heb ik in Bouillon kennis gemaakt met een uitgebreide delegatie van de Zwette Maanen en tijdens de rit heb ik kennis gemaakt met Tim Smits. De mannen van Reevax zijn ook steeds voor een praatje te vinden.
4B: Met welke bike rij je?
Croy: Ik rij nu 3 jaar met een Cannondale F2000 SL XT/XTR. De enige upgrade die ik tot nu toe gedaan heb zijn de wielen -DT Swis 240S hub / Notubes ZTR olympic- handgespaakt door Luc van Hilset.
4B: Gewoon een degelijke competitiefiets dus. Geen fan van technische snufjes?
Croy: Nee, het materiaal waar ik mee rij moet goed zijn, maar het hoeft niet het laatse nieuwe te zijn. Ik ben geen freak op dat vlak. Bij aaanschaf van een nieuw onderdeel zal ik steeds het forum eens napluizen op bevindingen van andere rijders. Ik probeer wel zoveel mogelijk gewicht te besparen, vooral op de roterende onderdelen. Vandaar de aanschaf van die notubes velgen.
4B: Heb je ook een mudbike?
Croy: Ja, mijn eerste echte MTB ooit -een GT Avalanche, die nu zo een 12 jaar is- gebruik ik om in de winter door de modder te ploeteren.
4B: Tot slot, nog iets dat je wil meedelen?
Croy: Ja, ik moet de Phille bewonderen dat hij zoveel energie in dit fantastische initiatief blijft steken. Vandaar Phille, merci jong !!
We gingen ook de winnaar van vorig jaar nog even opnieuw opzoeken:
4B: Tim, vorig jaar winnaar, nu 3e. Bekijk je dit als een terugval of als een bevestiging van je niveau?
Timus: Het hoogste schavotje was dit jaar onbereikbaar, de resultaten van Peter zijn dan ook fantastisch. Super gewoon. Persoonlijk ben ik een beetje ontgoocheld over mijn resultaten. Ik had gehoopt op een verdere verbetering van mijn niveau, maar het was alles behalve beter. In het begin van het jaar nochtans 2 conditietesten laten afnemen -eentje in februari en eentje in mei- om zo het ideale trainingsschema op te stellen. Het resultaat van het ideale schema blijkt na dit seizoen toch niet zo ideaal te zijn. Evenveel fietsuren maar mindere conditie. Of ben ik al oud aan het worden? Volgend jaar alvast een andere aanpak!
4B: Ik weet dat jij en Cannoncraze elke race opnieuw proberen elkaar te verslaan. Dit jaar wipt hij over je in de rangschikking. Een gevolg van jouw mindere conditie of is hij toch ook beter geworden?
Timus: Johan (echte naam van Cannoncraze, nvdr) is een natuurtalent, genre "training, wa is da?" Gewoon gas geven en op tijd en stond een W-cup zakje drinken en verder hopen dat ie niet stilvalt, dat is zo’n beetje de rijstijl van Johan.
Dikwijls vertrekken we op hetzelfde tijdstip, maar ons krachten bundelen is nog nooit gelukt. Na enkele meters of hooguit kilometers rij ik al in de achtervolging. Vorig jaar slaagde ik er nog in hem terug bij te halen, dit jaar echter nauwelijks haasje over kunnen spelen. Jammer.
4B: Heb je de winnaar al in het echt gezien eigenlijk?
Timus: Yep, op het podium in Bastogne, ze hebben me wel moeten zeggen wie daar op de eerste stek stond want voor mij was het een onbekend gezicht. Oeps.
4B: Zijn de plannen voor volgend seizoen al bekend?
Timus: Er wordt volop gezocht naar nieuwe meerdaagse uitdagingen. Momenteel blijven er nog vele opties open: Supertravessia, Ironbike,…. En de Belgische marathons blijven op het programma natuurlijk, deze zijn veel te mooi om daarvan af te stappen.
4B: Peter vertelde me dat hij volgend jaar wat gas gaat terugnemen om wat meer te genieten van het uitzicht en de bevoorradingen. Ga jij er opnieuw hard tegenaan of verleg je de “prioriteiten”?
Timus: 't Zal een beetje afhankelijk zijn van het moment en de conditie. Maar als de klok tikt, is het steeds moeilijk het racen te bedwingen. Nochtans kan ik ook erg genieten -soms zelfs meer- van een toertocht genre Anderlues, zalige rit!
4B: It sure is! Bedankt Tim voor dit gesprekje.Na de nummer één en drie te hebben gehoord kan de nummer twee toch ook niet ontbreken op het appèl?
4B: Johan, twee jaar op rij n°3, dit jaar n°2. Mooie progressiecurve is dat! Volgend jaar numero uno?
Cannoncraze: Bwah, dit jaar tweedes is eigenlijk per ongeluk en volledig buiten mijn wil om. Reeds eind augustus had ik door dat ik niet snel genoeg punten inhaalde op Timus en ‘de Croy’ om me te mengen voor eerste plaats. Tim is gewoonweg constanter en Dhr Croymans verreweg een klasse beter. Roel Bergiers en Jimmy Grade had ik ook in de mot, maar daar kon ik tegen op, tegen die eerst 2 genoemde kwelduivels niet. Maar met die derde stek was ik perfect gelukkig geweest hoor! Want zeg nu zelf, 3 jaar op rij derdes, da’s toch even moeilijk te mikken als éénmalig eens numero uno ?
Eigenlijk hangt het in de M@Z van je concurenten af of je numero uno of duo kan worden: laten ze steken vallen, zetten ze hun joker in, geven ze forfait voor een bepaalde belangrijke rit, hebben ze pech?
In het heetst van de strijd verzaakte Tim aan het BK Verviers en gaf me daarmee plaats 2 cadeau. Merci trouwens daarvoor, Tim! Maar daardoor ben ik verplicht om volgend jaar eveneens voor plaats 2 te gaan. Iets zegt me echter dat ik dat niet meer cadeau ga krijgen. Tenzij dat we iets kunnen regelen, Tim… ?
4B: Ik weet dat jij en Timus elke race proberen elkaar te snel af te zijn...
Cannoncraze: Correctie. We proberen elkaar helemaal niet te snel af te zijn. We starten wel gezamenlijk, maar we hebben elk een andere rijstijl. Ik maak nochtans elke keer de belofte dat we wat langer samen zullen blijven om samen te werken. Maar telkenmale kan ik me vlak na de start gewoonweg niet inhouden: ik knal de eerste hellingen op. Tim start daarom niet veel langzamer, maar hij gaat gewoon met het pak mee. Na een tijdje schuift hij naar voor, omdat hij gewoonweg zijn tempo langer kan volhouden dan zijn naaste concurrenten.
Na een 60 tot 90km -60km in begin, 90km op einde van het seizoen- begint bij mij echter het licht wat uit te gaan. Een hongerklop is het niet, maar het draait gewoon niet soepel meer, iedereen kent dat wel. Dat is het moment waarop ik meer en meer achterom begin te kijken om te zien of Tim of Wesley nog niet in aantocht zijn. Als ze langskomen kan ik altijd slechts kort aanpikken. Voor samenwerken is het dan dus al veel te laat. Ik moet de knop omdraaien en een sterke moral hebben om me te focussen op mijn eigen race.
4B: Dit jaar wip je opnieuw over Tim in de ranking. Was het enkel door zijn niet-deelnemen aan het BK? Of was jij toch beter dit jaar?
Cannoncraze: Wel, ik ben al blij dat ik dit jaar hetzelfde niveau heb kunnen houden als vorige jaren. Verbeteren kan ik niet meer.
4B: Tim geeft aan dat zijn conditie niet verbeterd is tegenover vorig jaar, integenstelling tot wat hij verwachtte.
Cannoncraze: Daar heeft hij misschien wel een punt. Het viel alleszins op dat hij me niet meer inhaalde in de finale van een marathon. Volgens mij heeft hij te lang in de Alpen (Ironbike Italie) rondgehost en kwam de omschakeling naar het Ardennenwerk te bruusk. Ik heb na 3 weken Alpen (1 week hoogtestage in Menuires, dan Transalp Challenge met Polarbear Bart, en dan nog wat chillen in Davos/Klosters) daar ook wat last van gehad, maar met een crash-course op de wielertoeristenrit Sean Kelly 130km had ik terug het heuvel-ritme te pakken.
Desondanks beperkte hij toch de schade op de chrono’s in augustus, en kwam maar een paar plaatsjes na mij binnen. De genadeslag heeft hij gekregen op de Houffamarathon, waar hij dikke pech kende. Een scheurband in de finale, en toch heeft hij nog de moed gehad om zijn fiets gedurende 7 km voort te duwen: chapeau!
4B: Da's inderdaad wel sterk! Zijn de plannen voor volgend seizoen al bekend?
Cannoncraze: Toch wel grotendeels. Als hoofddoel zal ik waarschijnlijk deelnemen aan de TransPortugal “Supertravessia Garmin”. Dat is een 7-daagse wedstrijd waarbij je individueel je weg moet zoeken met behulp van GPS. Je moet daarbij binnen een corridor van 100m breed blijven of je pakt strafpunten. Eerst was ik van plan opnieuw de IronBike Italie te doen. Editie 2005 is mij goed bevallen en van Tim en Pieter (=Iegienie, nvdr) had ik gehoord dat het elk jaar zwaarder wordt dus leek 't me wel wat maar jammer genoeg heb ik er iets te lang mee gewacht want het zit al bijna vol. Verder plan ik alle prestigieuze buitenlandse marathons mee te doen die op nog mijn palmares ontbreken : Swiss Bike Masters, Cristalp, de Salzkammer, de Roc, … O ja, zeker en vast zal ik opnieuw de ééndaagse versie van Chemins de Soleil rijden. Daarvoor zoek ik nog een partner…
4B: Peter vertelde me dat hij volgend jaar wat gas gaat terugnemen om wat meer te genieten van het parcours en de bevoorradingen. Als ik je verleden in deze competitie zo eens bekijk mag ik ervanuitgaan dat jij er weer hard tegenaan gaat zeker?
Cannoncraze: Ha, dat eeuwige dilemma: als toerder eens rustig genieten van de bevoorradingen en het parcours; of als koerskonijn jakkeren en jagen, en niks gezien te hebben van het parcours behalve de putten en bomen. Ik stel me die vraag soms ook, maar da’s dan eerder tijdens een zwak moment. (lacht)
Ik zou er in 2007 toch opnieuw hard -of misschien is onzacht een betere uitdrukking- tegenaan willen gaan, maar het valt te bezien of ik met de buitenlandse marathons niet teveel hooi op men vork ga nemen. En of ik kan deelnemen aan de belangrijkse binnenlandse Zoenk-puntenpakkers. TransPortugal vindt bijvoorbeeld al plaats van 10 tot 17 juni, dat zou betekenen dat ik Malmedy mis. Maar misschien kan ik nog genoeg Zoenk-ritten rijden om in de top10 te geraken. In elk geval, zoals Schwarzenegger zou zeggen, “Aaal be back…!”
4B: Toch wel een echt race-konijn dus. Maar volgens Tim ben je een type "training, wat is dat?" Is dat zo? Rij jij tijdens de week niet? Of gewoon het tempo en afstand waar je zin in hebt?
Cannoncraze: Vroeger trainde ik inderdaad hoegenaamd niet: ik deed enkel twee toertochten op zaterdag en zondag en kon zonder problemen mee met m'n bike-makkers. Toen in 2005 de Zoenk-competitie werd ontdekt, had ik direct de smaak te pakken maar bleef natuurlijk mijn -niet bestaande- trainingsmethode toepassen. Ik voelde de conditie wel groeien, maar toch ervaarde ik dat deze aanpak niet altijd leidde tot een homogene prestatiecurve doorheen het jaar: je hebt soms een mindere periode.
Dit jaar heb ik dat proberen opvangen door al eens een midweeks ritje in te lassen: het Scheldepeleton op woensdag ofwel een solo bloktraining. Maar toch nooit volgens een trainingsschema in de zin van: 2 dagen na de marathon een recuptrainig, dan een dag extensieve training, enzovoort. Ik spring dus op de fiets als ik goesting heb, en doe het tempo en afstand waar ik zin in heb. Dat tempo is echter nooit D1, eerder D2 gaande naar D3. Dus eigenlijk niet volgens de trainings-regels, maar ik voel me er wel goed bij. Als ik recuperatie nodig heb, doe ik dat liever in mijn zetel met de benen omhoog dan op de fiets. Ik haat het gewoon als ik futloos de trappers probeer rond te krijgen en het lijkt alsof de oude dametjes in de Gentse binnenstad me voorbij sjezen. Bovendien, ik heb geen koersfiets en doe dus alles op de mtb. En steeds met dezelfde noppenbanden als dewelke waarmee ik de Bataille of andere Houffa’s doe.
Volgens mij is het gevaar van trainingen dat je je fiets wat beu wordt tegen dat het weekend er aankomt. Ik spring daarentegen altijd met plezier op de fiets, en sta te popelen aan de start van een chrono of marathon. Van fietsmoeheid gedurende het jaar is er geen sprake, enkel nu tijdens het herfstseizoen wel.
4B: 'k Veronderstel dat een pak marathonbikers daar wat last van hebben. Overigens, heb jij de eindwinnaar al "in real life" ontmoet?
Cannoncraze: Ja, ik heb 'm voor het eerst gesproken tijdens en na het BK Verviers. Ik had al een paar foto’s bestudeerd van in Bolland, en daarmee wist ik hoe hij eruit zag op de fiets: een grote gast met fietsbril op een Cannondale F2000. Ik was goed geplaatst, pikte aan bij een groepje maar -tegen mijn natuur in- ging ik er niet over. Niet moeilijk natuurlijk: ik was hier tegen de grote jongens aan het rijden en die haal je niet zomaar in.
Op een steile knik maakte ik een foutje, moest van de fiets, en sprong opzij. Ik pufte efkes uit, en zag een trits bikers langskomen en onder hen herkende ik de Croy. Allé hup, gezwind sprong ik op de fiets want ik wist dat ik hem Zoenkpunten-gewijs moest proberen bijhouden. Alles ging goed, ik stopte aan de eerste bevoorrading om m'n drinkbus bij te vullen. Croy reed verder. In de daaropvolgende afdaling zie ik in mijn ooghoeken 2 bikers rechtkrabbelen, één ervan was Croy. Ze waren wat te bruusk in de afdaling gegaan en op elkaar geknald. Dat was mijn kans om voorsprong op te bouwen: olé.
Lang heeft dat echter niet geduurd, want na nauwelijks 10 km –we waren nog niet halfweg- zat ik achteraan een lint bikers te bungelen. Ik begon het moeilijk te krijgen. Negatieve gedachten kwamen in me op, en ik moest mezelf oppeppen: “Komaan, jong, niet opgeven, nog maar 50 km!!!”. Maar die peptalk lukte niet zo goed: “Pfftt, nóg 50? Dat zie ik niet zitten! O wat ben ik moe, wat zou ik graag mijn ogen efkes sluiten…”
Ik voelde en hoorde een biker achter mij en koos het tweede spoor om hem voor te laten. En het was Croy die dichterbij was gekomen en nu volop op dreef was. Intuitief wisten we van elkaar wie de ander was. Peter vroeg of ik Cannoncrazedingskes was, ik zei "jawel, aangenaam. En jij bent Croydingemans?" Met direct de mededeling dat het licht wat begon uit te gaan bij mij. Peter zei dat hij zich goed voelde en ging aanpikken aan het lint bikers dat nu al 20m voor ons reed. Soepel reed hij er naartoe, ik deed nog een flauwe poging maar noppes. Dada toekomstige zoenkkoe!
Na de race kwam ik hem weer tegen. Iedereen was zowat uitgeteld, Ken Vandenbulcke en vooral Wouter Cleppe lagen 10 minuten na de race nog zwaar languit met gesloten ogen uit te puffen, maar Peter was relaxed een praatje aan het slaan. Ik polste hoe het geweest was. Blijkbaar had hij dé race van het seizoen gereden was hij was heel hoog geeindigd: 23e en 1ste van de funklasse!!! Ik wenste hem proficiat, en zei hem dat ik uitkeek naar zijn interview op 4Bikers, want dat is nu éénmaal de eer die de Gouden Zoenkkoe te beurt valt… Wie had toen gedacht dat ik ook mijn verhaal ging mogen doen?
4B: Welja, iemand die 3 jaar na elkaar top drie haalt verdient toch ook wel eens een interviewtje! Proficiat en tot volgend jaar!Wat later vertelt Cannoncraze nog een leuke anekdote over Peter Croymans:
"Ik heb hem ook het podium zien bestijgen in Bastogne, maar hij was toen in ‘burgerkledij’, en ik had zijn naam niet begrepen. Hij was er meer dan 30 minuten sneller dan mij en dat vond ik nogal verdacht. Zeker in Bastogne, waar er geen controle was behalve aan de bevoorradingen, en waar je mits een beetje parcourskennis de vele zijsprongetjes en slalomstukken zou kunnen afsnijden. Ik ging er dus van uit dat het een lokale anonieme renner was die wat gesjoemeld had met die vele XC-stukjes maar toen ik achteraf in de uitslag zag dat het de Croy was, wist ik dat ik fair en square verslagen was. Soms zijn bikers nu eenmaal sterker dan je voor mogelijk acht."
Bij de vrouwen bewijst Zotte Mol dat haar winst van vorig jaar geen lucky shot was:
4B: Patricia, je wint opnieuw het vrouwenklassement en bent 17e algemeen. Puike prestatie! Nochthans ben je er niet voluit voor gegaan dit jaar. Je hebt enkele ritten laten vallen om mee te doen aan de VISA-challenge en enkele marathons reed je aan toeristentempo.
Zotte Mol: Dit jaar had ik me inderdaad voorgenomen om ook eens andere uitdagingen te zoeken en een paar marathons als toerist te rijden om volop te kunnen genieten van de omgeving, het gezelschap en de bevoorradingen. Maar ik moet zeggen dat de drang om te presteren -of toch te proberen- er toch meestal weer was. En eigenlijk vind ik het jammer dat de chrono's van Vielsalm en Anderlues wegvielen, anders had ik terug 11 ritten, net als vorig jaar.
4B: Wat vond je van de VISA-challenge?
Zotte Mol: Een leuk initiatief. Het nodigde uit om zoveel mogelijk van de deelnemende ritten mee te rijden om dan de beste resultaten te laten meetellen. De leukste en mooiste rit was tevens ook een ZoeNK-rit, namelijk de Hagelandse Chrono. Jammer genoeg viel Waregem dit jaar uit de M@Z waardoor hij enkel bij de VISA meetelde.
4B: En? Tevreden met het behaalde resultaat in de VISA-challenge?
Zotte Mol: Héél tevreden. Tweede bij de dames, voor mij betekent dat het maximum dat ik kon behalen. De kloof met Hilde Verschaeve -de winnares- is te groot, dat zat er zeker niet in voor mij. Maar ik heb stand gehouden ten opzichte van vorig jaar -het podium in Waregem was identiek als vorig jaar- en dat is voor mij voldoende. Gezien mijn leeftijd verwacht ik niet om nog veel te klimmen, als ik nog wat kan blijven ben ik al vree content.
4B: Is deze VISA-cup volgend jaar ook weer een doel of worden het opnieuw meer marathons?
Zotte Mol: Ik zal eerst de kalender eens goed overlopen en dan keuzes moeten maken. Als ik te veel mooie ritten moet opofferen zie ik zo'n challenge niet echt zitten. Het mooiste zou natuurlijk zijn mochten er meer overlappingen komen met deM@Z, dan ben ik al zeker dat de challenge mooie ritten bevat.
4B: Je reed dit jaar ook je eerste buitenlandse meerdaagse. Volgend jaar opnieuw?
Zotte Mol: Wie nodigt of daagt mij uit? Ik ga mee... maar niet allemaal tegelijk hé! (lacht)
Ja, het staat zeker op mijn verlanglijstje om in 2007 minimum één keer terug zo'n avontuur aan te gaan. Mocht ik de geschikte bikepartner vinden, de Transalp zegt mij wel wat. Tijdens de Trans-Schwarzwald kreeg ik de raad om mij eraan te wagen maar er niet meer mee te wachten. Ik denk dat dit inderdaad een wijze raad is, die ik graag zou opvolgen.
4B: Niettegenstaande je goeie resultaten moest je toch op zoek naar een ander team. Dat zal wel ff slikken geweest zijn?
Zotte Mol: Tja, dat was inderdaad efkes een domper, vooral omdat ik het vernam de ochtend na het BK marathon. Ik had me daar enorm ingezet en vond dat ik een deftige prestatie neergezet had. Ik was nog wat in euforie en toen kreeg ik het nieuws. Dat was inderdaad eventjes moeilijk.
Ondertussen kreeg ik een andere aanbieding die ik om praktische redenen niet aangenomen heb maar het gaf me wel een goed gevoel er te mogen bijhoren, ik word dan ook trouwe supporter van die ploeg. Dank je wel, Rudy! (Ondertussen zou blijkbaar toch terug plaats zijn bij Performance, waarvoor ze echter na wat wikken en wegen bedankte, nvdr) En ik zal dus terug trouw 4Bikers invullen hé wanneer gevraagd wordt bij welk team ik rijd.
4B: Dat horen we graag! Anders nog iets dat je wil meedelen?
Zotte Mol: Eind 2004 was ik nog een groentje op gebied van bike-marathons. Dankzij een uitnodiging om deel te nemen aan de M@Z leerde ik dit prachtig onderdeel van het mountainbiken kennen. Vorig jaar ben ik naar Sart-Tilman gegaan, heb die rit gereden en ben terug naar huis gegaan zonder ook maar één iemand tegen te komen die ik kende. Ondertussen, 2 jaar later, kom ik op marathons meer bekenden tegen dan op een gewone TT op 20km van mijn deur. Geloof me, ik zal jullie missen deze winter!
Ik heb ondertussen mijn eerste buitenlandse meerdaagse achter de rug en ben ik vastberaden om nog veel uitdagingen aan te gaan. Het is ongelooflijk welke wereld voor je open gaat als mountainbiker als je je laat leiden door die M@Z. Dikke merci aan Phille en co! Jullie helpen mensen de wegjes te vinden die ze moeten biken om 't schoonste gezien en meegemaakt te hebben.
